Jak wdrożyć koherentny moduł QSFP-DD w istniejącej sieci DWDM?

Zacznij od włókna, nie od modułu

Największy błąd przy tego typu projektach to zamawianie modułów, zanim ktokolwiek spojrzy na włókno, przez które mają pracować. Moduły koherentne QSFP-DD, w tym GBC Photonics 400G OpenZR+, mają określone wymagania wobec toru optycznego. Sygnał musi dotrzeć do odbiornika z odpowiednią mocą i jakością. Jeśli trasa, na której planujesz uruchomić moduły, ma wiele ROADM, kompensatory dyspersji albo bardzo długi dystans, te wymagania mogą nie być spełnione.

Dlatego przed zamówieniem czegokolwiek zmierz dystans i aktualne wartości OSNR. Sprawdź, czy parametry Twojego łącza pozwolą uruchomić transmisję o przepustowości, której wymagasz.

Sprawdź swój istniejący system DWDM

Drugi krok, który często bywa pomijany, to kompatybilność Twojego aktualnego systemu linii optycznej z modułem, który chcesz wdrożyć. Są trzy pytania, które musisz zadać dostawcy swojego OLS (Open Line System) albo systemu DWDM.

Pierwsze pytanie dotyczy flex-grid. Moduły 400G OpenZR+ pracują przy 60 Gbaud i wymagają kanału o szerokości co najmniej 75 GHz. Jeśli Twój DWDM ma sztywną siatkę 50 GHz, maksymalna przepływność, jaką uda Ci się uzyskać, to 200G zamiast 400G.

Drugie pytanie dotyczy mocy sygnału na wejściu multipleksera i właśnie tutaj najczęściej blokują się projekty. Większość systemów DWDM jest wyregulowana pod sygnał o mocy od minus 3 do 0 dBm na wejściu multipleksera. Tymczasem większość dostępnych na rynku modułów OpenZR+ nadaje sygnał z mocą minus 10 dBm. Efekt jest taki, że nie wepniesz modułu bezpośrednio, tylko musisz dodać wzmacniacz EDFA między modułem a multiplekserem. To dodatkowy koszt, dodatkowy pobór mocy i gorszy OSNR całego systemu.

Moduły GBC Photonics 400G OpenZR+ rozwiązują ten problem inaczej, bo nadają sygnał natywnie na poziomie 0 dBm. Wchodzą bezpośrednio do multipleksera bez żadnych modyfikacji istniejącego systemu, a moc można regulować precyzyjnie w zakresie 10 dB, dopasowując ją do konkretnego toru.

Sprawdź router lub switch, do którego wsuwasz moduł

To miejsce, w którym projekty najczęściej stają już po dostawie sprzętu. Nie każde urządzenie z portem QSFP-DD obsługuje moduły koherentne. Port pasuje fizycznie, ale software i firmware urządzenia muszą umieć rozmawiać z takim modułem. Standard CMIS (Common Management Interface Specification) definiuje, jak host komunikuje się z modułem, jednak nie wszystkie urządzenia mają aktualny firmware z pełną obsługą CMIS dla modułów koherentnych.

Sprawdź listę kompatybilności swojego routera lub switcha przed zamówieniem. Jeśli Twojego urządzenia na niej nie ma, zadzwoń do producenta i zapytaj o roadmapę wsparcia dla CMIS i modułów koherentnych QSFP-DD. Czasem wystarczy aktualizacja firmware, a czasem jest to poważniejsza kwestia. Moduły GBC Photonics pracują w routerach i przełącznikach wszystkich wiodących producentów sprzętu sieciowego zgodnych ze standardem OpenZR+, a kompatybilność jest potwierdzona w realnych wdrożeniach, nie tylko laboratoryjnie.

Konfiguracja kanału, szybsza niż myślisz

Gdy masz już pewność, że włókno, system DWDM i router są gotowe, konfiguracja modułu okazuje się zaskakująco prosta. Moduły GBC Photonics są w pełni przestrajalne w paśmie C, a ustawienie potrzebnego kanału transmisyjnego zajmuje około 10 sekund. Regulowana jest też siatka kanałów, więc moduł może pracować w systemach Flex-Grid z maksymalnie efektywnym wykorzystaniem dostępnego pasma.

Kompatybilność z konkretnym producentem sprzętu aktywnego konfigurujesz przez środowisko SRD (Smart Recode Device). Możesz to zrobić z komputera albo, co bywa ważne przy wdrożeniach w terenie, ze smartfona przez aplikację SRD Go. Inżynier przy węźle w odległej lokalizacji nie musi czekać na kogoś z biura, tylko sam programuje moduł na miejscu w kilka minut.

Trzy rzeczy, których żałują inżynierowie po fakcie

Pierwsza to niesprawdzona trasa. Projekt zakładał określone parametry, a rzeczywista trasa miała poziom OSNR znacznie gorszy, niż pokazywała dokumentacja. System działał niestabilnie i trzeba było albo zrezygnować z przepustowości, albo dokupić moduły ZR++.

Druga to nieaktualizowany firmware. Moduł koherentny nie był widoczny w systemie zarządzania. Router niby działał, ale telemetria była pusta. Aktualizacja firmware routera w sieci operatora to nie jest zadanie, które wykonasz szybko, bo wymaga gruntownych testów dla zapewnienia stabilności sieci.

Trzecia to brak dokumentacji pomiarowej po wdrożeniu. Sześć miesięcy później operator chciał dodać kolejny kanał na tym samym torze, ale nikt nie wiedział, jakie były realne parametry toru przy uruchomieniu. Pomiary trzeba było powtarzać od zera.

‍

FAQ